रोमन सम्राटहरूको सूची विकिपीडिया

म्याक्सिमिलियन र कार्लोटाले चापुल्टेपेक दरबारलाई आफ्नो सम्पत्ति बनाए, जुन अमेरिका भित्र सार्वभौमहरूलाई समायोजन गर्ने एक मात्र वास्तविक दरबार थियो। १८६७ मा फ्रान्सेली सुरक्षाको विच्छेदन पछि, म्याक्सिमिलियनले बेनिटो जुआरेजको उदारवादी दबाबबाट कब्जा गरे र गरे। यदि रानीले आफ्नो पद अस्वीकार गरिन् भने, कानूनले बोर्बोन घरानाका एक सदस्यलाई उत्तर अमेरिकी राज्यको सिंहासनमा प्रवेश गर्न मद्दत गर्न पठाएको कुरा। उनले १८२६ मा जोआओ छैठौंको मृत्यु नभएसम्म ब्राजिलका शीर्षक सम्राटको रूपमा आफ्नो बुबा जोआओ छैठौंलाई स्वीकार गरेनन् – एक कडा सम्मानजनक पहिचान -। पछि, १८१५ मा, नयाँ पोर्चुगिज राजकुमार रीजेन्ट (१८१६ राजा जोआओ छैठौं देखि) ले पोर्चुगल, ब्राजिल र एल्गार्वेसबाट बेलायतलाई तीन राज्यहरू बीचको एक महान सम्बन्धको रूपमा घोषणा गरे, ब्राजिललाई औपनिवेशिक अवस्थाबाट मुक्त गरे। आफ्नी सौतेनी बहिनीलाई मारेको कारणले गर्दा अताहुआल्पालाई सत्तामा पुर्‍याइएको थियो र त्यसपछि उनले हुइलाक उमा (प्रधान पुजारी) द्वारा शाही शीर्ष मस्काइपाचाको लागि आवश्यक राज्याभिषेक गरेनन् भने अताहुआल्पालाई वास्तवमा हडप गर्ने व्यक्ति मान्न सकिन्छ। कोलम्बियापूर्व दक्षिणी अमेरिकी शासकहरू जसलाई सम्राटको उपाधि दिइएको थिएन, इन्का राज्यका नयाँ सापा इन्का (१४३८–१५३३) थिए।

सम्राट हेड्रियन, सबैभन्दा नयाँ यात्रा गर्ने सम्राट, आफ्नो प्रसिद्ध पर्खाल संरचनाको साथ थप पढ्नुहोस्। उनको शासनकालमा एउटा रोमन क्षेत्रले आफ्नो सीमा पार गरेको थियो। धेरै आधुनिक विद्वानहरूले सुझाव दिन्छन् कि यसले पुरातन स्रोतबाट उनीहरूको बदनाम गराएको थियो। उनको शासनकाललाई प्रायः एक अत्याचारी आतंकको रूपमा चिनिन्छ जहाँ सिनेट आफ्नो पागलपन र अस्थिर भावनाको बारेमा निरन्तर चिन्तामा बस्थ्यो।

• चार वर्षदेखि पश्चिममा र दश वर्षदेखि पूर्वमा रहेको रोमन राज्यको बैजनी शासकहरूले यस मुद्दामा मुश्किलले अधिकार पाए पनि, व्यक्तिगत सम्राटहरूले प्रायः हडप र स्थायी नगरपालिका द्वन्द्वको रूपमा अनन्त चुनौतीहरूको सामना गरे।
• हामीले चिनेको देशलाई आकार दिनको लागि नयाँ संस्कृति, वास्तुकला, सम्राटहरू र लडाइँहरू बुझ्नुहोस्।
• थियोडोसियस द ग्रिसको मृत्यु भएपछि, उनका छोरा आर्केडियसले पूर्वमा र होनोरियसले दक्षिणपश्चिममा स्थान लिए।
• गायसको पहिलो व्यक्तित्वले आफ्नो बुबाको प्रसिद्ध साहस र नैतिकता प्रदर्शन गरेको देख्दा व्यापक खुशीयाली छाएको छ।

कन्स्टान्टियस तृतीय (४२१ ईस्वी)

ग्रेटियन, ३६७–३८३ इस्वी संवत् – सन्तानदेखि सिंहासनमा आरोहण गरे र आफ्नो शासनकालमा विद्रोह र आक्रमणहरू अनुभव गरे। कारुस, २८२–२८३ ले – छोटो समयको लागि प्रभावित, साथै उनको मृत्यु पछि शासन काटियो। क्विन्टिलस, २७० इस्वी संवत् – क्लाउडियस द्वितीयको मृत्यु पछि पहिलो-बस्ने सम्राट। गोर्डियन III, २३८–२४४ इस्वी संवत् – एक युवा सम्राट जसले आफ्ना सल्लाहकारहरूबाट मागहरू अनुभव गरे।

• तर तीस दिन पछि जब अर्को सेनापति, भ्यालेरियनलाई धेरै ठूलो रोमन सेनाले सम्राट घोषित गर्‍यो, तब उनी आफ्नै मानिसहरूबाट मारिएका थिए।
• भियतनामको अन्तिम राजवंशका नयाँ सम्राटहरू झुन्डिएर बसे ताकि फ्रान्सेलीहरूले भियतनामलाई पराजित गरे।
• आर्केडियसलाई एक कमजोर नेताको रूपमा हेरिन्छ जसलाई उनका मन्त्रीहरू र श्रीमती, एलिया युडोक्सियाले धेरै दृढ निश्चयी बनाएका थिए।

नेपोलियन तृतीय

यो व्यवहार भियतनामले चीनको बराबर ठानेको धेरै संकेतहरू मध्ये एक हो र यो २० औं शताब्दीभरि यथावत रह्यो। mostbet बोनस कोड २०२४ अन्ततः, सबै युद्धका सरदारहरूलाई पराजित गरेपछि Đinh Bộ Lĩnh ले देशलाई आफ्नो पक्षमा पारे र ९६८ मा Đại Việt बाट पहिलो नेता बने र नयाँ शब्द Hoàng Đế (皇帝, सम्राट) प्रयोग गरे। यद्यपि, Ngô Quyền को हार पछि, देश २० वर्ष भन्दा बढी समयसम्म बाँच्नको लागि दर्जनौं युद्धका सरदारहरू बीचको अराजकता नामक गृहयुद्धमा डुबे। स्वतन्त्र काउन्टीको रूपमा Đại Việt का मूल शासक Ngô Quyền ले Vương (王, राजा) नाम प्रयोग गरे। डाई भियत साम्राज्य (४०–४३, ५४४–६०२, ९३८–१४०७, १४२७–१९४५) (सम्राट (होआङ डा) बाट नयाँ पद खोस्ने भियतनामका मूल शासक प्रारम्भिक ला राजवंशका नयाँ आविष्कारक, ला नाम डा हुन्, पोस्ट ५४४ मा) नयाँ लेबल खगन (खानहरू मध्ये खान वा ग्रान्ड खान) १२०६ भित्र आफ्नो मंगोल राज्यका आविष्कारक चंगेज खानले राखेका थिए; उनले औपचारिक रूपमा नयाँ चिनियाँ लेबल हुआङदी प्राप्त गरे, किनभने "चेंगेज सम्राट" (成吉思皇帝; चेंगजीसी हुआङदी)।

कन्स्टान्टिनियन राजवंश (३०६-३६४ ले)

आफ्नो पूर्व सम्राट म्याक्सिमियनका कान्छा छोरा, म्याक्सेन्टियसले इटाली र उत्तरी अफ्रिकाको व्यवस्थापन गरे। कन्स्टान्टियस क्लोरस वास्तवमा नयाँ टेट्रार्कीको सदस्य हुन्, जुन अगस्टसको प्रख्यात लेबलको समयमा डायोक्लेटियन भन्दा कम सिजर थिए। उनले शक्ति र श्रृंखलालाई सम्हाल्न नयाँ टेट्रार्की (प्रकाशित। चार मध्ये नियम) केन्द्रित गरे।

ठ्याक्कै कति रोमन सम्राटहरूको हत्या गरियो?

१९७६ मा, मुख्य अफ्रिकी गणतन्त्रका राष्ट्रपति जीन-बेडेल बोकासाले देशलाई एक निरंकुश मुख्य अफ्रिकी राज्य भएको घोषणा गरे र बोकासा प्रथमको रूपमा आफूलाई सम्राट बनाए। उनको राज्याभिषेक समारोहको खर्चले वास्तवमा राष्ट्रलाई टाट पल्टायो। १९४१ मा बेलायत र इथियोपियालीहरूबाट इटालियनहरूको पराजय पछि, हेले सेलासीलाई सिंहासनमा पुनर्स्थापित गरियो तर, विजेता इमानुएलले १९४३ सम्म आफ्नो दाबी त्यागेनन्, चाहे उनको नाममा कुनै भूमिका थिएन। १२७० देखि इथियोपियाको नयाँ सोलोमन राजवंशले Nəgusä Nägäst नाम प्रयोग गर्‍यो, लगभग "नेताहरूको राजा"। १२०६ देखि १५२६ सम्म सम्पूर्ण भारतीय उपमहाद्वीप मुस्लिम दिल्ली सल्तनतद्वारा शासन गरिएको छ, जसका राजाहरूले सुल्तानहरूको लागि सुल्तान शब्द प्रयोग गर्थे।

कन्स्टेन्टाइन द्वितीय (३३७-३४० ईस्वी)

अगस्टसले एक्लैले रोमलाई अराजकता भित्रको एक उत्कृष्ट गणतन्त्रबाट एक उत्कृष्ट समृद्ध राज्यमा रूपान्तरण गरे। उनले मूल सम्राट र जुलियो-क्लाउडियन राजवंशको निर्माता बने। वास्तवमा, तिनीहरूको शक्ति निर्विवाद छ, र रोम कहिल्यै पुरानो तरिकामा फर्कन सक्दैन। चाँडै नै उनलाई नियन्त्रणमा राख्न नसक्ने गरी धेरै शक्तिशाली मानियो, र गृहयुद्ध भयो। यद्यपि, सफल व्यक्ति गायस जुलियस सिजर थिए, जसले मुख्यतया गॉलमा आफ्नो विजयबाट आफूलाई समृद्ध र सशक्त बनाए।

बाइजान्टिन धेरै महिना

अन्ततः उनीसँग शक्ति थियो, जबकि टाइटसका कुनै छोरा थिएनन्, उनले यसलाई ईर्ष्यालु र अधिनायकवादी संहिताको साथ रक्षा गरे। धेरै समय ट्यासिटस र जोसेफस जस्ता लेखकहरूलाई उनीहरूको शक्तिको जाँच गर्न र आफ्नो रातो भाग्यलाई बलियो बनाउन शकुन वा अन्य अन्धविश्वासहरू प्रयोग गर्नमा बिताएको थियो। सिनेटद्वारा मान्यता प्राप्त, उनी परिवारको नाम भन्दा फरक शक्तिको नाम सिजरको रूपमा पहिलो छोरा थिए। हिस्पानिया टेराकोनेन्सिसका गभर्नर गाल्बालाई नेरोको पछिल्लो हार हुनुभन्दा केही समय अघि धेरै प्रान्तहरूमा उनका समर्थकहरूले सम्राट घोषित गरेका थिए।